April 06, 2021

വിപ്ലവം

 സ്ഥലത്തിന്റെ നാമത്തിനു ഹേതുവായ വൃക്ഷ ശ്രേഷ്ഠനെ അയൽ സംസ്ഥാനത്തേക്കും, വമ്പൻ ഫാക്ടറികളെ മറ്റ് നാടുകളിലേക്കും, നാട്ടിലെ യുവജനങ്ങളെ മണലാരണ്യങ്ങളിലേക്കും ഔട്ട്സോഴ്സ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം അവിടെ അവശേഷിച്ച പവങ്ങളിൽ നിന്നും ഞെക്കി പിഴിഞ്ഞ് വാങ്ങുന്ന കാശുകൊണ്ട് തിന്നു തടിച്ചു ചാടിയ കുടവയർ തടവി ശത്രു സ്വ-ഔദ്യോഗിക വസതിയുടെ വരാന്തകളിൽ ഭരണയന്ത്രം കൈ കൊണ്ട് തരിച്ചു നടന്നിരുന്ന കാലം. വിപ്ലവത്തിന്റെ ചോരച്ചാലുകൾ നീന്തി കയറാൻ ആദ്യം ചോര വേണം എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് പാരട്ടിയിലെ കുട്ടി കുരങ്ങൻമാർക്ക് കൊല്ലിനും കൊലക്കും പീഡനത്തിനും അനുമതി കൊടുത്ത ശത്രു പാർട്ടി ആപ്പീസിലെ ആപ്പീസുമുറിയിൽ വാണരുളി നിലകൊണ്ട കാലം. ആയിടക്കാണ് നാട്ടിൽ ബൂർഷ്വാകൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കൊണ്ടുവരുന്നത്. പരിഷകൾ!


തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒരു മുഷിഞ്ഞ ഏർപ്പാഡാണ്. പാരട്ടിയുടെ ഭരണത്തിൽ വടക്കൻ കൊറിയ, ക്യൂബ, ചൈന മുതലായ രാജ്യങ്ങൾ ജനാധിപത്യ പങ്കില സമത്വ സ്വാതന്ത്ര്യ രാജ്യങ്ങളായി കൈവരിച്ച വിസ്മയാവാഹമായ പുരോഗതി എത്ര പറഞ്ഞാലും നാട്ടിലെ ചില വർഗ്ഗ ശത്രുക്കൾക്ക് മനസ്സിലാകില്ല. അതുകൊണ്ട് പഞ്ച സംവത്സരങ്ങൾ കൂടുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു നൂലാമാല! ശത്രു ആസ്വസ്ഥനായിരുന്നു. ഇനി ഇപ്പോ ഈ മീനചൂടിൽ പുറത്തിറങ്ങി നടക്കണം; വോട്ട് തെണ്ടാൻ. പരിഷകളുടെ ഭാവമാണ് അസഹനീയം! യന്ത്രം കയ്യിൽ നിന്നും പോയാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

ഇത് ഏതാ സ്ഥലം? നമ്മുടെ ശത്രു ലോക്കൽ ശത്രുവിനോട് ചോദിച്ചു. സോ മെനി ഗെട്ടോസ്. അവർ പാർട്ടി ക്യാൻ റിയലി ഗ്രോ ഹിയർ. ശത്രു മൊഴിഞ്ഞു.

നേതാവേ ഇത് നേതാവിന്റെ മണ്ഡലമാണ്.

അതെയോ? വല്ലാതെ വളർന്നത് കൊണ്ട് മനസ്സിലായില്ല! ഹഹഹ

അതെയതെ ലോക്കൽ തലയാട്ടി. ആസമയം ലോക്കലിന് നേതാവിനോടുള്ള ആരാധന ഇരട്ടിച്ചു ദശാംശം കടന്നു എങ്ങോട്ടോ പോയി.

അമേരിക്കൻ കുത്തക മൂലതാളിത്ത സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികളുടെ നയങ്ങളെ ഘോര ഘോരം വിമർശിച്ചു ഒന്നു-ഒന്നര മണിക്കൂർ ഗാനമേള നടത്തിയ ശേഷം പരിക്ഷീണിതനായി കസേരയിൽ വന്നു വീണ നേതാവിനോട് ലോക്കൽ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു:

ശത്രു നേതാവേ, നേതാവിന് കുടിക്കാൻ എന്തേലും വേണോ?

എന്നാ ഒരു കൊക്ക കോള കൊണ്ട് വാ!

അയ്യോ നേതാവേ, അത് അമേരിക്കൻ അല്ലേ?

നേതാവ് ഐഫോണിൽ ട്വിറ്ററിൽ ആരോ എഴുതി തയ്യാറാക്കിയ തന്റെ പ്രസംഗത്തിലെ കിടുക്കൻ രണ്ടു വാചകങ്ങള് എഴുതിപിടിപ്പിക്കുക ആയിരുന്നു ആ സമയം.

അതിന്? പോയി കൊണ്ടുവാടോ ഒരു കുപ്പി.

റാൻ. മൂളിയ വഴിയിൽ ലോക്കൽ ശൌചവും കഴിച്ചോ എന്നു തോന്നി.

അങ്ങനെ കോള എത്തി.

എന്നാലും ക്യാപ്റ്റ, ഇത് അക്രമം അല്ലേ? ശരിയാണോ?

ഡോ ലോക്കലെ. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ വെള്ളം ഇങ്ങനെ കുത്തക ബൂർഷ്വാ ശക്തികൾ കുപ്പിയിൽ സംഭരിച്ചു വെച്ച് വല്ല നാട്ടിലും കൊണ്ട് വിക്കാൻ നമ്മൾ സമ്മതിക്കില്ല. കുടിച്ചു വറ്റിക്കണം നമ്മൾ. മനസ്സിലായില്ലേ. അതും ഒരു വിപ്ലവമല്ലേ?

ശരിയാണല്ലോ നേതാവേ! പക്ഷേ അതിന് കാശു കൊടുക്കണ്ടേ? അത് നല്ല കീഴ്വഴക്കം അല്ല.

എന്തിന്നു കൊടുക്കണം? തീവണ്ടി ജംക്ഷൻ രാജ്യത്തെ ഒന്നാം ബേക്കറി ലഹള ഓർമയില്ലേ? ആ മാർഗം തിരഞ്ഞെടുത്താൽ മതി.

ഹൌ! എന്താ നേതാവിന്റെ ബുദ്ധി! നേതാവ് ഒരു രാക്ഷസൻ തന്നെ!

അതാണ്. കണ്ടും കേട്ടും കൊണ്ടും പഠിച്ചോ. ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നും ഇങ്ങനെ ലോക്കൽ ആയി ഇരിക്കാം.

റാൻ!

February 23, 2020

പെരുവനത്തിൽ ഒരു ശിവരാത്രി



പെരുവനത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവം,അവിടത്തെ മൂർത്തിയുടെ തപസ്സ് പോലെ, ശാന്തതയാണ്. പഴമയുടെ ഗോപുര നട കടന്നു ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ഒരു മഹായോഗിയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തിയ പോലെ തോന്നും. അവിടത്തെ കാറ്റിൽ പോലും മഹാദേവ മന്ത്രങ്ങളാണ്. സാധകൻ ഒന്ന് ചെവി ഓർത്താൽ മനസ്സിലും അതിന്റെ അലയൊലികൾ കേൾക്കാം.


ഇന്ന് വൈകുന്നേരവും തെക്കേ നട കടന്നു നടവഴിയിലെ മണ്ണിൽ കാലെടുത്ത് വെച്ചപ്പോൾ ഇൗ ഒരു വികാരമാണ് എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയത്. പതിവിലും കൂടുതൽ തിരക്ക് ശിവരാത്രി ദിവസമായതുകൊണ്ട് ഇന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും സ്ഥായിയായ യോഗി ഭാവം ക്ഷേത്രത്തിന് അന്യമായിട്ടില്ല. ആദിയോഗിയുടെ വാസസ്ഥാനം ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി നിൽക്കുകയാണ്. അജ്ഞതയാകുന്ന അന്ധകാരം ഇല്ലാതാക്കാൻ തുറന്ന ജ്ഞാനമാകുന്ന മൂന്നാം കണ്ണിനെ പോലെ പടിഞ്ഞാറ് അസ്തമന സൂര്യൻ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. ആ വെയിലിനു കാമദേവനെ ദഹിപ്പിച്ച തീക്ഷ്ണതയേക്കാൾ അച്ഛന്റെ ആശ്ലേഷത്തിന്റെ ഇളം ചൂടായിരുന്നു. വലിയ മതിൽ കെട്ടിന് അപ്പുറത്ത് കുട്ടികൾ ചിട്ടയോടെ ശ്ലോകങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വെക്കുന്ന അമ്മമാരുടെ നാമം ജപങ്ങളും.

കുട്ടികൾക്ക് പെരുവനം ഒരു പെരിയ കളിസ്ഥലമാണ്. വിശാലമായ മതിൽക്കകത്ത് അവർ ഓടിക്കളിക്കുന്നു. ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങൾ കൂടുമ്പോൾ അമ്മമാർ ശകാരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവർ അറിയുന്നുണ്ടോ ആവോ ആ കുട്ടികളുടെ ഇടക്കു പരമശിവനും ഒരു ബാലകനായി ഉണ്ടെന്ന്. കുറച്ചു കൂടി മുതിർന്നവർ ചുറ്റു വിളക്ക്‌ തെളിയിക്കുകയാണ്. ഓരോ ചിരാതിലും പ്രാർത്ഥന ഭരിതമായ ഒരു മനസ്സ് ജ്വലിച്ചു നിന്നു.

ഉള്ളിൽ മാടത്തിലപ്പനേയും, ഇരട്ടയപ്പനേയും തൊഴാൻ തിരക്ക് ഏറിയിട്ടുണ്ട്‌. ശ്രീകോവിലിലെ അസംഖ്യം വിളക്കുകളുടെ പ്രഭയിൽ ഗോത്ര പ്രഭുവിനെ തൊഴുത് അവിടത്തെ വായുവിൽ ഒരു നിമിഷം അലിഞ്ഞു ഞാൻ തിരക്കിലൂടെ ഒഴുകി പുറത്തിറങ്ങി.

നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ഉദയാസ്തമനങ്ങളിൽ യോഗിക്ക് കാവലായ് നിൽക്കുന്ന അരയാൽ ശ്രേഷ്ഠനെ വണങ്ങി ഞാനും ജപിച്ചു:

നമശ്ശിവായ!